God

God

 

Om goed te kunnen interpreteren wat Tawhid  ( monotheïstische geloof )  en vereenzelviging ( heiden, veelgoderij )  is,  is het verstandig om te weten over het begrip ‘God’ ( Ilah ). Als we dit begrip niet goed weten, dan is  het begrip vereenzelviging moeilijk te begrijpen. Het begrip God, wat in het woord Tawhid is opgeslagen,  toont het verschil aan tussen overtuigende geloof  ( geloof uit hart ) en veelgoderij ( afgoderij ).

Definitie van god in het Nederlands; Opperwezen, oorsprong en meester van het heelal, door mensen gecreëerd wezen waaraan bovennatuurlijk krachten of eigenschappen worden toegewezen zoals onsterfelijkheid, alwetendheid en onzichtbaarheid. Deze creaties dienen voor diverse doelen, zoals een onzichtbare bescherming tegen vijanden of een verklaring voor de oorsprong van zaken als goed en kwaad, vuur en wind of leven en dood, Almachtige, Heerser, een bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is.

Een `god` is een hypothetisch bovennatuurlijke entiteit ( iets dat werkelijk bestaat ) die door gelovigen beschouwd wordt als de prima causa (de ‘eerste oorzaak’) van het universum, of verantwoordelijk geacht wordt voor bepaalde aspecten van de werkelijkheid, dan wel voor de werkelijkheid als geheel, zoals regeerder, alziende, alwetende, albehoeder, aangeroepene, genadebron, onuitputtelijk in liefde.

Woordelijke betekenis van god; warm krijgen, wennen, iemand erg veel  liefde tonen, aangebeden worden door, tot godheid tonen, gewoonlijk, te enthousiast worden voor. Van hetzelfde woord afgestamd uit Arabisch ‘elihe’ komt  de werkwoord voor als; zich richten tot, te enthousiast zijn, aanbidden tot, verschuilen achter, achterwege houden, wennen.

Definitie van dit begrip wordt vaak gebruikt als; aanbidden tot hem, alles wat aangebeden wordt tot hem,  meer van hem houden dan alle andere dingen, buigen voor een heilige wezen. Aangebeden worden, aanbidden tot hem en alle  godheden die als verheven beschouwd worden, hebben  gemeenschappelijke naam  als ‘God’ ( el ilah ).

In de Islamitische begrip is God; aangebeden wordt, aanbidden tot hem. God; recht hebben tot aanbiddend te zijn, met andere woorden, tegen zijn machtigheid en kracht met een onderdanige  houding voor hem buigen en gehoorzaamheid tot hem tonen, betekent dat een wezen met alles Hem nodig heeft, behoefte heeft aan Hem.

God heeft ook de betekenissen als geheim en mysticisme, hetgeen betekent dat God een wezen is dat onzichtbaar en ontoegankelijk is. God is volgens de Islamitische definitie als betekenis; hij die autoritair is, wetten maakt, aanbiddend is, hij die ons van levensonderhoud voorziet, ter verantwoording roept, behoefte is tot hem.
Goddelijkheid en autoritair hebben elkaar nodig. Als we het over God hebben, dienen we te denken aan Allah dat wetten voorschrijft voor ons leven, bepaalt de orde en rechten  en dat Hij onvoorwaardelijk de overheerser is.

Een mens heeft aanleg van aangeboren ( uit natuurlijkheid ), dat hij behoefte heeft, bidt en aanbidt wat hoger is dan zichzelf. Elk mens aanbidt iets. Wanneer mensen niet tot Allah aanbidden, wat hem van aangeboren is gegeven, dan zal hij de andere goden aanbidden, hetgeen zal betekenen dat hij veelgoderij zal doen en in ketterij zal belanden.

Koran richt zich vooral op de nadruk dat Allah de enige God is. De enige god is Allah, met andere woorden dat er geen andere goden zijn die aangebeden mogen worden, dat aanbidden Hem behoort. Tijdens de tijd van onwetendheid ( tijd van Pr. Muhammed ) waren onder heidenen, de gemeenschap van Mekka, de Joden en Christenen die geloofden in Allah; echter de goddelijke eigenschap wat Allah heeft, gaven ze dit goddelijke eigenschappen ook aan anderen, en op deze manier in de grote leugen als de veelgoderij belandt tegen Allah.

Er is een God en dat is Allah. Allah is; alles schepper, de mensen op een dag bij elkaar zal brengen, doodt en weer tot leven wekt, hij die vertrouwende is, hij die wordt aanbeden, bij wie wij ons schuilen ( in alle situaties ), hij die geen grenzen heeft zoals de tijd en plaats, hij die volkomen ver is van de gebrekkigheid van de levende wezens ( Allah is ongebrekkig, heeft nergens behoefte aan, mensen zijn gebrekkig en hebben veel behoeftes ). Daarom is Allah de werkelijke en de enige ‘God’ , die machtig is tegen al deze. Meer dan één god is onmogelijk.
Geloof in meerder goden is in strijd  met het functioneren van het heelal en alles daaromheen. De perfectie van de geschapen universum en de ordening is een bewijs dat Allah de enige god is. Dit kwestie wordt door Allah zo vermeld ( in de Koran );
‘ Allah heeft zich geen zoon genomen, noch is er enige God naast Hem, anders zou elke God hetgeen Hij schiep, voor zich houden, en sommigen hunner zouden zeker anderen hebben overwonnen. Verheven is Allah boven al hetgeen zij beweren’.( Al-Mominoen, 91).

Met andere woorden, elke god had andere dingen kunnen wensen. Elke god, zou iets anders doen, zou laten zien dat Hij de onafhankelijke is en dat Hij overheerser is. Uiteindelijk zou de universum de afgrond ingaan.
Aangezien de Universum een perfecte verloop heeft, komt dit doordat er maar één god die het universum overheerst en dat is Allah. Het hele universum, inclusief de inhoudelijke wezens ( dieren, mensen, natuur enz. ) machtig is over alles, God, dat controle heeft en zijn wetendheid tot alles reikt.
Mensen richten zich tot deze god. Ze sluiten zich aan tot deze god met alles wat ze hebben. Ze houden van hem boven alles. Natuurlijk is deze God,  de Heerser van het universum, Allah.  Zoals ook vermeld in ‘la ilahe illallah’, er is geen andere god, Allah is de enige God.

Een van de belangrijkste eigenschappen van God is, dat Allah de enige is die wetten voorschrijft voor onze leven, dat ordening en burgerlijke recht bepaalt. Als wetten voorschrijven, de bepaling van de burgerlijke wet, aan anderen wordt gegeven in plaats van Allah, dan betekent dit dat ook de goddelijke eigenschap is gegeven, wat neerkomt op veelgoderij.
In de geschiedenis zijn veel ‘Tagut’* ( veelgoden ) gezien die de goddelijke eigenschappen zoals het schrijven van wetten ( burgerlijke recht )op zich namen en ze zullen blijven bestaan ( helaas ). Dit is het meest voorkomende veelgoderij wat we vroeger tegenkwamen en nu nog steeds bestaat.
Allah vermeldt in de Koran;
‘Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, het juiste pad is van dwaling onderscheiden; derhalve, hij die de duivel verloochent en in Allah gelooft, heeft een sterk houvast gegrepen, dat onbreekbaar is. Allah is Alhorend, Alwetend’. ( al bakara, 256 )

Koran vermeldt dat elke profeten gekomen zijn om de Tawhid ( eenheid) geloof te hanteren.
Koran vermeldt;
´ O Muhammed! En Wij zonden geen boodschapper voor  u zonder hem te openbaren: “Voorzeker er is geen God buiten Mij, aanbidt derhalve Mij alleen.”( al anbiya-25 )

De mensheid heeft altijd behoefte gehad ( uit natuurlijkheid ) om in een god te geloven, te vluchten tot Hem en om hulp te vragen van Hem.
Een mens wordt bang van sommige dingen, heeft geen macht voor sommige dingen en vraagt om hulp van een ander, en vlucht naar sommige dingen, ziet sommige dingen wat hoger is dan zichzelf. Wanneer alle hoop is opgegeven, vraagt hij om hulp van iets, wat nooit gezien kan worden, die hij niet kent, vraagt hij om hulp van een geheime ‘god’ waarbij hij zich niet kan verbeelden. Wordt bewust van alles om zich heen omdat hij geen enkel macht over heeft. Gelooft erin dat er een machtige is die al het laat gebeuren. Zoals dit, zijn er talloze oorzaken waarbij een mens wilt vluchten ( in handen geven van iets ), zoekt een schuilplaats.

De uitnodigingen van de profeten, waarin de mensen en de bevolking die leefden zonder geloof in Allah,  oefenden ze hun behoefte op diverse manieren uit door zich aan te sluiten aan een god. Vroeger en vandaag de dag, zijn er in werkelijkheid geen mensen zonder geloof, maar goddeloze mensen zijn er ook niet.
Sommigen, ook al zeggen ze dat ze niet in een god geloven, is in hem absoluut een iets, zoals vluchten naar, sluiten aan voor, hulp vragen, veel liefde toont dan voor alle andere dingen, veel respect toont boven alle andere dingen. Dat ding is voor hem een ‘god’.
De Koran geeft een hele interessante voorbeeld. Sommige mensen zien hun eigen meningen, eigen lust en verlangen, het opvolgen van eigen bevelen, boven alles en zijn waar.
Laat staan het volgen van een bepaald geloof, de geldende regels in die samenleving interesseert hun niet. Deze type mensen, volgen hun eigen lusten en begeertes. Hun eigen lusten,  verlangens en hun meningen zien  zij als heilig en boven alles, al het andere zijn niet heilig en aanvaarden ze niet. Deze type mensen worden in de Koran vermeld;
‘Hebt gij hem gezien, die zijn eigen begeerte als zijn God aanneemt? Wilt gij dan een beschermer over hem zijn? ( al Foerkan, 43 )

De gedachte God, is voor de mensen een bovennatuurlijke ‘macht’. Voor de een is dit de vuur, de zon, de hemel, de sterren, de materiaal, de geest van de voorouders, de natuur, een staatsdienaar en voor de ander kan het de slechte en goede goden zijn.
Sommige mensen en bevolkingen, zien hun leiders, koningen zelfs als god of als een halfgod aan.  ‘Zo zei de Farao, die de leider was van de onderdanen” ik ben jullie heerser/ god’.
in de Koran;
‘En hij (Pharao) verzamelde de zijnen en riep uit:
(Zeggende), “Ik ben uw Heer de Allerhoogste.” ( al naziat, 23,24 )
De Japanse koningen worden gezien als de zoon van de god of de zoon van de godzon, de leider van Budisten, DalayLama wordt als de halve god gezien.
In sommige landen worden de dictatoren gezien als een god, een superieur, waarbij de mensen niks tegen kunnen doen, alles moeten gedaan worden wat zij zeggen, als die boos wordt dat ze hevig als een god kan bestraffen. Op sommige delen, worden er beelden van gemaakt van deze dictatoren waarbij de mensen hem aanbidden en uitermate respect tonen.

In de geschiedenis, hadden alle  bevolkingen die afgedwaald waren van de Tawhid, diverse goddelijke gedachten. Sommigen maakten gebouwen om zo de goden te aanbidden. Hoe deze afgoden werden gemaakt, of het nou van steen gemaakt is of van iets ouds, was niet van belang.
Mensen maakten beelden namens deze goden en zeggen dat deze naar de ware god brengt en zo aanbidden ze de door hen zelfgemaakte god. In de Koran;
“En toen Wij met Mozes een tijd afspraken van veertig nachten; toen naamt gij in zijn afwezigheid het kalf, (om het te aanbidden) en gij werdt overtreders.”( al baqaraah 2/51).

Volgens de Koran, is alles, de hemel, de aarde en alles wat er tussen zit van de enige god Allah.  Hij is de schepper van niets. Alles is in zijn handen. Eindeloze macht en kracht bezit Hij. Alle handelingen zit in zijn handen. Alles wat tussen de hemel en aarde is, gewild of ongewild, buigt voor Hem. Alles aanbidt Hem. Hij is de autoritair wat tussen de hemel en aarde is. Er is geen soortgelijke en niets is met Hem te vergelijken. Niets is met Hem vergelijkbaar.  Hij heeft geen hulp en gemeenschappelijkheid wat betreft zijn Heerschappij, Goddelijkheid, autoriteit en schepping. Hij heeft nergens behoefte aan. Hij is de absolute helpende, is ook de absolute straffende.  Hij is de ware en absolute God en er is geen andere God.

Islam zegt dat  deze eigenschappen van de Heerser ( Rabb ), Allah wordt genoemd.
Deze woord is verschillend dan de begrip God ( Ilah ). Het is een Allah begrip, wat geen soortgelijke, geen partner heeft, niet gemeenschappelijk is, geen meervoud heeft. Het is een speciale naam van de God dat eigenaar is van het universum, de absolute schepper en machtigheid bezit.
Mensen hebben vele goden bedacht, mogen ook bedenken maar ’Allah’ is enkel en mogen absoluut niet anders gedacht worden. Allah bezit de eigenschappen als de enige ware God ( goddelijkheid ), de Heerser ( overheerser ), de autoritair ( gezaghebbende ) en tevens de bezitter.

De god in twee betekenissen in de Koran; de ‘god’  wordt in de Koran meestal gebruikt met twee betekenissen; de eerste is; gelijk of ongelijk, alle mensen die een god aanbidden,
tweede betekenis; de werkelijke  die verdient om aanbeden te worden, Allah de Heerser der Werelden.

God als gedachte;  na enige tijd later van de eerwaardige profeet Adam, zijn mensen afgedwaald van de Tawhid  en de mensen na Noah, dat gezien wordt als de tweede Adam, maakten beelden en aanbidden deze als goden. Veel later, hebben de vele bevolkingen toen en vandaag de dag ook, dit als bijgeloof gehouden.
De god waarin hij gelooft is, zijn behoeftes tegemoet komt, zijn goedgebed tegemoet komt, roept om hulp bij moeilijkheden en dient alle opzichten hoog te zijn ( almachtige opperwezen ).
Deze god, bezit vele eigenschappen wat een mens niet heeft. God is tevens een positie wat niet te bereiken is.  Sommigen hebben hun goden op een of andere manier waarneembaar gemaakt, belichaamt als een god ( zoals de kalf hierboven). De meesten hebben enkele  menselijke eigenschappen aan hun gegeven.

Oud Griekse goden, maakten ruzie als mensen, hadden oog op elkaars vrouwen. Oud Iranese geloof Mazdeism, hadden twee goden en vochten regelmatig. Ze geloofden dat de ene slechtheden creëerde en de andere iets goeds creëerde. De god van de  Oude Azteeks waren despotische vechters. Sommigen van hun respecteerden de dieren, de tijd, de geest, en anderen weer gaven heiligheid, en zagen deze als een god.
Vroeger waren veel van zulke abnormale en vreemde goden.

Islam heeft door middel van alle profeten zulke goddelijke gedachten opgeheven en hebben de juiste Allah geloofsovertuiging  meegegeven. Want deze geloofsovertuiging is niet gekomen vanuit de gebrekkige ideeën van de mensen maar door Allah zelf. Op deze manier hebben de mensen die in Tawhid geloven, de kwestie rond de ‘god’  gecorrigeerd zowel gedachte als de geloofsovertuiging.

Desondanks zijn er tegenwoordig, net als vroeger,  mensen die hun verstand niet juist gebruiken, geen gehoor geven aan Koran en duurt de verkeerde god opvatting nog voort.
Wanneer een eigenschap of meerdere eigenschappen van Allah wordt gegeven aan een ander wezen, wordt beschouwd als een god.
In de geloof Islam heet dit vereenzelviging ( afgoderij, veelgoderij, heidense handelingen ). Het wordt als god beschouwd wanneer de eigenschappen zoals schepping, doodmaken, opwekking ( herrijzen), vergiffenis, hevige pijn laten lijden, van niets geschept worden, heilig zijn, zaligheid geven ( alles ), oordeel geven ( bevoegdheid ), aan andere dingen, aan andere wezens worden gegeven. Wanneer iemand met deze samenhang; iemand ziet als, een instantie of iets anders, accepteert deze alsof ze god zijn,  of denkt alsof ‘net als god die schepper is’ , komt erop  neer dat die als god wordt beschouwd.

Hedendaags komen we veel van zulke goddelijke ideeën tegen. Betreurenswaardig, is het mogelijk te  zeggen, ondanks de grote vooruitgang in de wetenschap, zijn er nog steeds mensen, net als onwetenden in de geschiedenis, die deze perverse goddelijke ideeën niet hebben kunnen verlaten.  Vandaag de dag, zijn er sommigen die geesten van hun voorouders, regeerders van de staat en hun helden, instanties van de staat, internationale instellingen of instanties zien als een god. Ze geloven erin omdat ze erg machtig zijn, dat ze geen weerstand  kunnen bieden ( niet tegenin kunnen gaan ).
Net als in krantenpagina’s ‘ god van voetbal’, ‘god van muziek’,  ‘seksgodin’,   of tegen een zanger ‘ik vergoddelijk je’, ‘o mijn geliefde ik vergoddelijk je’,  het zijn allemaal lelijke vertoningen van een goddelijke ideeën.
Sommigen zien een sportster, en weer sommigen zien een musici of een filmster en zien hun als een groot voorbeeld, gaan achter hen aan, houdt en vergoddelijkt hen, zien hen als een heilige en vereert ze. Daarom leidt deze verkeerde ideeën  naar de perverse goddelijke idee, het leidt met andere woorden tot afgoderij ( heidense handelingen, veelgoderij ).

Regimes, ambtenaren van de staat, dictatoren, politieke partijen, door de Kamerleden voorgeschreven regels en wetten, werkzaamheden, alle handelingen die ze verrichten, wordt met de gedachte gezien als ‘niet in tegen te gaan, niet veranderbaar, zijn wetten waarvoor gehoorzaamd dient te worden, vertoond zich als een  hedendaagse god.( afgoderij).
Mensen denken dat deze gezaghebbers bovennatuurlijke machten bezitten, daarom worden  ze gezien als een goddelijke eigenschappen. Sommigen hebben de gedachte ‘sommige mensen of ideeën van groepen, regels, wetten zijn allerhoogst, boven hun is er geen macht of gezaghebbende’, zulke gedachte en geloof is voor hun geloofsovertuiging ( religie of een ideologie ).
Voor hetzelfde onderwerp trekken mensen zich niks van de bepalingen ( wetten ) aan van de Heerser der Werelden Allah, weigert al deze, in plaats hiervan,  accepteren ze de bepalingen van de mensen en instanties; laat zien dat ze hun als god aanschouwen.

Laten we stellen dat Allah, voor een willekeurige onderwerp een beslissing of  een bepaling heeft getroffen. Daarentegen, voor het zelfde onderwerp, bevoegd iemand van de politiek, staat of een andere macht, een tegengestelde beslissing of een bepaling treft.
Als een mens, ondanks de beslissing of een bepaling van Allah, dit laatste goedkeurt, gelooft en achter hun aangaat; dan betekent dit dat deze bepaling of beslissing van desbetreffende bron de god is. Bijvoorbeeld, Allah verbiedt in de Koran dat drinken van alcohol verboden is, rente verbiedt, beveelt dat de vrouwen hoofddoek moeten dragen, maar wanneer sommige bestuurders of sommige bevoegdhebbenden zeggen dat drinken van alcohol normaal is, zonder rente kan de economie niet staande blijven, of andere zeggen dat hoofddoek niet normaal is in deze tijd en verbiedt dit. Als sommigen zeggen dat  de wetten of bepalingen van Allah ongeldig is, of moeilijk te hanteren is in de huidige tijd, maar de bepalingen of de beslissingen van de bestuurders wel juist zijn, dat ze wel geschikt zijn voor deze tijd, daarom geven wij de voorkeur aan hun, dan maakt dit geloof of idee anderen tot god.

Wanneer iemand, meer van iets houdt dan van Allah, meer respect geeft dan Allah, meer vreest voor een ander dan voor Allah, meer een ander aanbidt ( dient ) dan voor Allah, wanneer iemand  strijdende ( bepalingen ) wetten maakt tegenover de wetten van Allah en deze hoog ziet, dan betekent dit dat al deze voor deze persoon een god.( dat hij wel of niet zegt doet er niet toe, zo komt het op neer).
Gelovigen in verschillende goden, laten hun geloof van tijd tot tijd zien. ‘

Wereldomvattende regel van de Islam, dat God geen begin heeft gehad en zijn  eeuwigheid zal nooit ophouden; ‘La ilahe illallah MuhammedurRasulullah’’ dus’ er is geen andere god dan Allah, Muhammed is zijn boodschapper en zijn dienaar.
In de Koran;
‘En roep naast Allah geen andere God aan. Er is geen God naast Hem. Alles is vergankelijk behalve Zijn Aangezicht. Aan Hem is de heerschappij en tot Hem zult gij worden teruggebracht. ( al kassas 88 )

Omdat dit een gevoelige onderwerp is en ook omdat sommigen hier misbruik van maken, lijkt met verstanding om het goed te laten begrijpen, een beetje over deze onderwerp te buigen met een voorbeeld uit de periode van Profeet Muhammed;

De aankondiging van de Profeet ( en alle profeten voorheen ) was duidelijk een grote probleem voor de heidenen ( afgoden dienaars ) van Mekka, want wanneer “ er is geen andere god dan Allah’  geroepen werd zagen ze met deze woorden, dat de aangekondigde goddelijkheid tot Allah behoorde.
Met deze aankondiging wisten ze, dat het zich zal bezighouden van individuele leven tot sociale leven en geloofsprincipes, en op alle terreinen volkomen anders zal zijn dan normaal werd aangenomen ( geloof, rituelen, cultuur, interpretaties, god enz. ), geheel een nieuwe structuur zal geven wat met mensen te maken heeft.
Omdat de invloedrijke mensen van Mekka, met de aankondiging ‘ er is geen andere god dan Allah’ wisten ze dat de tradities en gewoontes helemaal zullen veranderen of afgeschaft zullen worden, was voor hen nodig om een reactie te geven om zo het uitbuiten te laten verlopen. Met elke verkregen openbaring aan Profeet, zagen ze waar ze bang voor waren en ging gepaard met hevige reacties.
Zoals ook in de verzen is beschreven door Allah; Melikun’nas ( de Koning der mensen ), de eigenaar van de hiernamaals ( hemel en hel, berechting ), de echte Koning, Koning dat ver  is van alle tekortkomingen, de berechter van de dag des oordeels, de berechter van de hiernamaals.

Dit betekent het volgende; de Islam , de enige geloofsovertuiging waar Allah tevreden mee is, omvat alle terreinen van individu tot een gemeenschap en is een rechtssysteem. De bron van deze recht, wet,  is alleen Allah. Daarom zijn alle andere rechten, bepalingen, wetten ( rechtssystemen ), omdat ze niet van Allah afkomstig zijn, ongeldig verklaard ( niet legitiem ). Daarom zijn de bestuurders van die wetten,rechten, ook niet legitiem. Met andere woorden, het maken van wetten of bepalingen, zijn, zowel  de uitgangspunt als praktiserend het verbieden van iets, goddelijke eigenschappen en deze eigenschappen behoren tot Allah en alles wat hieruit voortvloeit, zoals, sociaal, politiek, economie enzovoort zijn legitiem, en alles wat hier buiten valt zijn despotische uitingen, onwetende systemen.( ideeën van mensen ).
Alle onwetende systemen hebben het recht om verdwenen te worden.

De heidense Mekka gaven niet alleen reactie tegen de roeping ‘ er is geen ander god dan Allah’ rondom de godheid. Ze wisten heel goed dat de definitie god, ook tevens Heerser en Bezitter als inhoud heeft. Dit betekent dat god tegelijkertijd ook Heerser en Bezitter is.
Met de roeping ‘ er is geen god dan Allah’, wisten ze naast de goddelijkheid ook  dat de eigenschap  Heerser ( de Heer der Werelden )  de Bezitter ( van alles ), niet aan de mensen gegeven mochten worden. Door deze situatie spuugden de heidenen nog meer haat en oefende ze nog meer druk uit.  Want de heidenen wisten met deze roeping ‘er is geen andere god dan Allah’ dat de sociale tradities en gewoontes en bevoegdheden niet legitiem zullen worden verklaard met de aankondiging ( door de profeet ), en ze begrepen dat de gezag en bevoegdheden geheel uit hun handen zullen worden genomen. Omdat  de definitie  Heerser meer inhoudt dan de definitie god, zagen ze deze situatie heel goed.
De heidenen waren zelfs bereid om tot oplossing te komen, echter de Profeet van Allah heeft dit geweigerd en heeft met nadruk verteld dat de god Allah de absolute Heerser en Bepaler is op elk terrein.

*; tağut;. Afgod, duivel, in opstand komen tegen de regels van Allah en ook de mensen uitnodigt om in opstand te komen, de regels van Allah niet erkent, zo een arrogante gedrag vertoont, de mensen tegenhoudt om Allah te dienen ( aanbidden) en daarom dient hij, elke persoon, instanties, oprichtingen, ideologie.