Afgezanten

Afgezant en het afgezant zijn van Allah

Afgezant( dus ook een profeet), betekent dat iemand, zonder enige recht te beheren ( uit eigen wil) , spraken van iemand aan iemand anders de informatie overbrengt zoals hij die heeft gekregen.
Vertegenwoordigen en volmacht of beheerder zijn begrippen die van tijd tot tijd dezelfde betekenissen kunnen hebben als afgezant, heeft  afgezant als een duidelijke betekenis dat bij gezant absoluut geen recht bestaat om te beheren ( geen gezag heeft om iets aan toe te voegen of dergelijke ).
Daarom hebben afgezanten taken en hun taken moeten ze uitvoeren zoals ze die hebben, zijn afgezanten niet verantwoordelijk omtrent hun taken
Profeten( afgezanten) zijn vanaf het moment dat ze geweten worden, zowel tussen de mensen als tussen de mensen en de Heer ( Allah )altijd als een gewaarwording beschouwd met taken, maar soms onderschat( niet serieus)  en soms serieus genomen. Het niet serieus nemen van profeten wat overeenkomt dat afzender ( Allah ) ook niet serieus genomen wordt, hetgeen ook betekent dat wanneer wel serieus genomen wordt dat afgezanten namens wie ze het doen, ook wel serieus genomen gaat worden.
De door de mensen zelf gestuurde afgezanten  worden meer geaccepteerd dan de afgezanten van Allah. Uit de geschiedenis van de profeten is geen enkel informatief tegendeel genoteerd.
Wanneer mensen de afgezanten van  elkaar beter ontvangen, dan is bij deze acceptatie, dat de verstuurden en de gestuurde( afgezant) mensen zijn,  een belangrijk aspect is.

Omdat mensen zwak en machteloos zijn, hebben ze meer de neiging naar  vermoedens in plaats van bewust verstand te gebruiken ( 34/28), hebben ze meer de richting gekozen van verbeeldingen (fantasie enz.) en deze als een leer aanschouwt “En de meesten hunner volgen niets dan vermoeden. Voorzeker vermoeden baat niet tegen de waarheid. Waarlijk, AIlah weet goed wat zij doen.” (10/36)

Wanneer mensen naar elkaar of wanneer de Heer afgezanten stuurt voor de mensen, zijn er  bepaalde gemeenschappelijke eigenschappen tussen beide.
Wanneer mensen een afgezant stuurt naar iemand anders dan sturen ze een vertrouwelijke, tenminste dragen ze er zorg voor  dat deze vertrouwelijk is.
Zo heeft onze Heer (Allah )wanneer Hij een afgezant kiest, er zorg voor gedragen hem te vertrouwen en dat de gezonden iemand ook Hem kan vertrouwen.
Het is absoluut verplicht om te zeggen dat de afgezanten onder de vertrouwelijke mensen gekozen worden.
Ze moeten zodanig essentieel vertrouwelijk zijn, wanneer die als afgezant gekozen gaat worden, de vertrouwen kan winnen die hem gekozen heeft en dient ook de vertrouwelijke  standaarden als eigenschappen in zich te dragen  waarin hij is verzonden.
Het is van uiterste belang dat beide partijen ( zowel de afzender als de  verzonden) de vertrouwen heeft bereikt, is een must voor een afgezant.

Het is noodzakelijk dat de afgezanten een gezonde geest bezitten, net als iedereen een normaal iemand zijn. Dus dient hij geen eigenschappen te hebben wat bij anderen niet tegenkomen en onbekend zijn, maar dient standaard eigenschappen te bezitten waarbij anderen ook weten, kennen en waarde kunnen hechten. Het is belangrijk dat ze gewoontes hebben zoals oprecht zijn, niet ontrouw zijn, dat ze van mensen houden, dat hij goedhartig is en goede bedoelingen heeft ( niet jaloers zijn).
De eigenschappen zoals deze en andere punten is belangrijk waarin hij wordt gezonden, maar ook voor de afgezant is dit belangrijk om zijn profeetschap te kunnen verwezenlijken. Hij dient scherpzinnig, gul, moedig, oprecht, rijp te zijn en moet een persoon zijn die geen zwak vertoont waarbij in dagelijkse leven alle kanten verbuigt kan worden. Is rijp en weet wat ie wil, tenminste  is serieus en loopt niet achter goedkope genoegen aan. Met deze eigenschappen, wekt hij vertrouwen op waarin hij is verzonden.
Afgezant is een opdracht krijgende, dus een taak uitvoerende ( belastende), dus is opdracht ontvangende. Daarom is hij gebonden aan de wil van de opdrachtgevende.
Is verplicht de opdrachtgevende tevreden te maken. Want, hij heeft de opdracht van hem gekregen. Al zijn verantwoordelijkheden hebben betrekking op de taken die hij krijgt.
Met de  verantwoordelijkheden die hij heeft, is hij allereerst en absoluut verantwoordelijk tegenover zijn  opdrachtgever.  Het tevreden stellen van de opdrachtgever is  alleen mogelijk wanneer hij de besluiten richting de wil van Hem volgt. Als hij moet vrezen dan dient hij voor zijn opdrachtgever te vrezen.

Met als basis ‘Het niet verwijten aan het afgezant’ , zijn afgezanten met uitzonderingen en of vaak , verantwoordelijk gesteld door de mensen waarin ze zijn verzonden en zelfs bestraft.
Zowel de afgezanten van Allah, en zowel de afgezanten van de mensen, staten, zijn de verzonden afgezanten naar wie ze elkaar stuurden,  zulke straffen meegemaakt.
Met als gevolg dat de afgezanten naast dat ze eervol zijn,  een  taak is met veel risico’s en vergt veel capaciteit.
De mensen hebben de afgezanten die naar hun kwamen , zowel van Allah als door andere mensen, vernederd ( ongewaardeerd) en bespot, ( 43/27), hebben ze hun alleen gelaten, vervreemd, soms fysiek schade toegebracht,  wreedheid uitgevoerd en soms leidde het tot doden.
De ( foute ) handelingen dat ze hebben meegemaakt ( door mensen) is in werkelijkheid gepleegd tegen de opdrachtgever. Datgene wat de afgezant meebracht, of het nou schuld is of een verdienste, het zijn beiden afkomstig van de opdrachtgever. De handelingen waar bij de opdrachtgever blootgesteld had moeten worden, wordt in eerste instantie de verzonden (afgezant)  blootgesteld.
Daarom is een afgezant zijn een taak dat moedigheid vereist, vereist ook dapperheid als persoonlijkheid. Met andere woorden, afgezanten worden niet onder bangeriken gekozen.

Afgezant zijn( profeetschap) kan ook een lange en vermoeiende werk bevatten. Het is daarom een werk,  dat veel vermoeidheid, draagzaamheid  vereist, zijn werk met geduld , zonder vergeten, zonder verveling en met plezier gedaan dient te worden.  Een werk zonder plezier heeft geen kans van slagen, is zelfs onmogelijk.  Daarom moeten de afgezanten de  taak en boodschap inhoudelijk gezien, gezien  dient te worden dat het een werk is zonder enige verwaarlozing.
Er wordt geweten en geaccepteerd dat met deze geloof ( motivatie ) een groot bijdrage kan leveren om kans van slagen te kunnen bereiken.
Er is niet gezien wanneer de afgezanten  niet geloven en niet het nodige  doen waarvoor de opdracht gegeven zijn,  bij het bereiken van hun doel.
Afgezanten die  in de  boodschappen geloven en deze dragen, speelt  dit geloof absoluut een rol.

Omdat de afgezanten naast hun zijn ( in die volk de verkondigingen doen ) , worden de boodschappers oplettend gekozen met de normen, waarbij ze belangstelling kunnen opwekken  tegenover die volk over de hoogheid, eer en edelheid van hun verzenders ( bv. Allah of wie dan ook).
Afgezanten dienen zodanig in orde zijn, dat ze met goed verstand, goed geheugen, rijpheid, standvastigheid, geduldig, stevig op zijn voeten kunnen staan,  vasthoudend, recht op zijn doel afgaand en in staat zijn alle tegenstand te kunnen opvangen. Anders zal de opdracht die ze gekregen hebben om te doen  in gevaar komen.
De persoonlijkheid van een afgezant en de eigenschappen om een persoonlijkheid te kunnen vormen dienen beschikbaar te zijn voor een afgezant, zodat de verzender die hem gekozen heeft, hem kan aanvullen met toevoegingen en versterkingen, waardoor hij meer  bestendiger wordt en zijn taak nog beter kan uitvoeren naar een gewilde resultaat.

Om de acceptatie te vergemakkelijken, worden de afgezanten tot wie ze zijn gestuurd, gekozen uit een van hen of dichtbij hen ( het volk kent hem ). Dit wordt gedaan om de acceptatie van de  afgezant te vergemakkelijken.
Net zoals wanneer de mensen afgezanten stuurt en toezicht houdt op zijn gedragingen, stuurt Allah ook daarom zijn afgezanten ( in dit geval profeten ) naar zijn dienaren ( mensen) die zij kennen.

Afgezanten spreken de taal waar naartoe ze zijn gestuurd, dit is een absolute grondslag.
Dat het zo gedaan wordt dient  feitelijk  beseft  te worden  om de acceptatie te vergemakkelijken.

Afgezanten worden niet gekozen uit buitengewone personen.
Zeker als het gaat om de afgezanten van Allah, zijn het normale  mensen net als de mensen waar naartoe ze zijn verstuurd.
Ondanks dat de mensen in het bijzonder de neiging hebben de profeten van Allah anders aan te kijken, heeft Allah altijd afgezanten gestuurd die net als die mensen zijn en nooit heeft Allah deze gewoonte wat Hij bezit , verlaten. Als reden  vermeld Hij door te vertellen;
“Zeg: “Hadden er op aarde engelen in vrede en rust rondgelopen dan zouden Wij ongetwijfeld uit de hemel een engel als boodschapper tot hen hebben gezonden.”( 17/95)

De afgezanten van Allah zijn mensen net als de mensen waarin zij zich bevinden;” En Wij zonden nooit boodschappers voor u, of zij gebruikten voedsel en liepen op straat…”(25/20)
Wij weten dat de gezonden profeten ( afgezanten)  niet waren waarbij ze geen behoeftes hadden te eten en drinken of dat ze onsterfelijk zijn “En Wij maakten hun lichaam niet zodanig dat zij geen voedsel behoefden te gebruiken, evenmin dat zij voor eeuwen konden blijven leven.” ( 21/8), dat ze taken hadden van goede dingen te eten en advies kregen om goede daden te verrichten “O gij boodschappers, eet van hetgeen rein is en verricht goede werken. Voorwaar Ik weet goed wat gij doet”( 23/51), dat ze taken hadden buiten Allah geen andere goden vereerd dienen te worden ” En vraagt aan Onze boodschappers die Wij voor u zonden: “Stelden wij naast de Barmhartige andere goden om te worden aanbeden?”( 43/45).

We weten ook, wanneer de afgezanten ontrouw plegen als gevolg hiervan bestraft zullen worden. Met zijn taak als afgezant en handelingen die niet overeenkomen met zijn taak of dingen toevoegt, hevig bestraft zal worden door Allah (1).
Er is ook niemand die dit straf kan tegenhouden ”En geen uwer zou ons van hem hebben kunnen tegenhouden.”(69/47).

Tegen zij, tot wie de profeten zijn verzonden, zullen ondervraagd worden, alsmede ook de profeten zullen worden ondervraagd omtrent hun profeetschap “En Wij zullen degenen, tot wie de boodschappers waren gezonden zeker ter verantwoording roepen; en Wij zullen de boodschappers ook ondervragen ”(7/6).

(1)    Al Haqqaah 69/44-46)
———
Afgezanten leren alles inhoudelijk wat met hun taken te maken heeft als gezantschap van diegene die hun als afgezant gekozen hebben.
Uit zichzelf voegen ze er niets aan. Want een taak als afgezant is hier niet geschikt voor.
Diegene die afgezanten kiezen leert hem ook de inhoud van hun taak.
Afgezant zijn is een taak en de afzender van die afgezant bepaalt de opdracht en de omvang van die taak. De Afzender ( Allah ) leert hem ook dingen wat hij moet doen en wat hij moet vermijden.

Afgezant is iemand, die leert van zijn afzender die hem gekozen heeft, is verantwoordelijk zijn kiezer tevreden te stellen, niet tot wie hij gekozen is maar zijn afzender dient hij blij te maken. In principe maakt hij geen wetten en regels. Wellicht is hij de afgezant van wetten en regelmaker. Diegene die de afgezant kiest en zend, heeft altijd hoger rang dan de afgezant.

Afgezant is beschermd, onschuldig. Om de taken als afgezant te kunnen uitvoeren wat aan hem  is opgedragen, is de afzender hier verantwoordelijk voor en dient ervoor te zorgen dat dit mogelijk wordt ( om de taken te kunnen verwezenlijken)

Samen met de afgezant en de informatie die hij ontvangt niet kwijt te raken, om niet te kunnen verminderden, vermeerderen, verkeerd of teveel vertellen is de afgezant beschermd betreffende deze onderwerpen. Daarom word het ook vermeld”…Het verzamelen en het verkondigen er van rust op Ons (75/16-17)
De afgezant is beschermd met betrekking zijn gezantschap door de afzender.
Echter, dit beschermdheid heeft betrekking en is begrenst op de verzonden ( informatie) niet te verliezen.

Dus is de afgezant kortom beschermd  ( en onschuldig)  betreffende precies  wat aan hem is verzonden niet kwijt te raken, niet te verminderen, te vermeerderen.
Van andere kant zijn afgezanten menselijke wezens  ( door Allah uit de mensen gekozen afgezanten) die eten, drinken, in markten lopen,met mensen praten, honger kunnen krijgen, dorst kunnen hebben, kunnen ziek worden net als andere mensen, slapen, doen gebeden, doen salaat, hebben relatie met zijn vrouwen, doen vasten en eten. Ze raken ook gewond in oorlogen. We weten dat Profeet Mohammed gewond was geraakt tijdens Uhud oorlog, waarbij enkele tanden gebroken waren.
Met andere woorden, afgezant is geen verzonnen ( utopieën  ) persoon of persoonlijkheid. Het zijn echte personen en het waren mensen. Uit de vermelding“…Wij zijn inderdaad stervelingen zoals gij”… (2) en nog meer betreffende dit onderwerp onder notitie  2, duidelijk af te leiden is, dat Profeet Mohammed en alle andere profeten, een van zijn dienaren waren en Muhammed was een dienaar uit een van de mensen.

Het niet accepteren van de profeten heeft vooral te maken omdat Allah ze uit mensen heeft gekozen.
Bij het aankondigen dat hij een afgezant is van Allah tot wie hij is gekomen, hebben altijd de mensen herhaaldelijk bezwaren gemaakt en vooral omdat hij een mens was.

(2)
Al anaam 6/50,89,130,
al imraan 3/79-80,164,
Al Ibrahiem 14/11,
al moemin 40/15,51,
Joesoef 12/109
annaml 27/45
An Nahl 16/36,43
al anbiyaa 21/7
arRad 13/40
al  Israa 17/76,94
Saad 38/4
at Tagaboon 64/6
Al Anbiyaa 21/9,34
al Hadj 22/75
Al Forqaan 25/20
Fussilat 41/6
Al Baqaraah 2/151
—-

Het is duidelijk door manier van praten af te leiden, dat ze bezwaar hadden wanneer hij verkondigde dat hij een afgezant ( profeet ) was tot die mensen – die ook net als hen mens was- door te zeggen hoe het mogelijk was dat Allah een profeet kiest net als hen zelf ( mens), hebben ze op geen enkele wijze acceptatie willen tonen.
Met de verwachtingen dat door Allah gekozen profeten buitengewoon waren, en zolang dit  ( buitengewoon, bijzonder zijn ) niet gezien werd, hielden ze hardnekkig vol om de profeetschap van hun niet te willen accepteren.
Een profeet wordt niet als een profeet geaccepteerd door de mensen wanneer hij;
“dezelfde taal spreekt zoals hun, eet zoals hun, net als hun op de markten loopt, geen groot paradijsachtig gebouw bezit met tal van dure parels, geen bewaker heeft uit engelen.”

Bij het zeggen dat hij een profeet van Allah is, zijn dingen zoals;’ gewond raken in oorlogen, verliezen van oorlogen van tijd tot tijd, vertragingen van hun resultaat ( of het wordt niet gerealiseerd), niet erin kunnen slagen ondanks  de genomen voorzorgmaatregelen, vergissen, de toekomst niet kunnen zien’ geen belemmerende dingen om een profeet te zijn. Zulk voorbeelden vermeld Allah herhaaldelijk in zijn Boek( Koran). We weten ook uit de levensverhalen van onze Profeet  wat  we gezegd hebben duidelijke voorbeelden.(3)

Uit de zwakheid van de mensen zien we globaal, dat profeten gekozen uit de mensen niet makkelijk geaccepteerd worden. Ondanks de verzen waarin staan  vermeld dat zoeken naar buitengewoonheid niet juist is, daarom behalve niet moslims, als gevolg dat zelfs moslims met grote zwakheid  buitengewoonheid zoeken in hun profeet, en bij het niet kunnen vinden, door te verzinnen,  maken ze van hun profeet dat echt een mens is, mythologische  helden, vullen met onzinnige eigenschappen,  neiging om dit te accepteren zijn hun voornaamste zwakheden van hun moslim zijn.
Ondanks de vertellingen van Allah ( Heer) dat Hij absoluut nooit buitengewoon profeten heeft gezonden naar de mensen, hebben ze geen waarde gehecht wat Allah vertelde, maar doordat ze waarde hechtten in hun eigen begeertes als gevolg hiervan weken ze af richting de leugens, belasteringen, grote fouten, en in verloop belandden ze in vereenzelviging ( heidense handelingen) en ongelovigheid.
Ondanks de herinneringen tegen de mensen dat moslim zijn niet voldoende is en dat ze hierdoor niet ongestraft zullen blijven, ondanks alle waarschuwingen,als gevolg hiervan,  zowel hun eigen begeertes als de resten van de  niet Islamitische culturen die in de geweten en verstand toegelaten hebben, verhinderden ze het ontwikkelen van hun geloof en lieten ze hun geloof verdrinken,  als een  plant dat belemmerd werd zicht te ontwikkelen door wilde grassen.
Als ze de hevige gevolgen van dit wisten, zouden ze koste wat kost de wilde gras zelfs met de nagels  uitrukken en schoonmaken en de religie dat Allah heeft gezonden ( openbaringen via profeten) bij zichzelf laten bloeien en ontwikkelen van tak tot blad, de weg vrij te maken om het leven geheel te omvatten.

Van begin af aan proberen we duidelijk te maken dat afgezanten van Allah geen buitengewoon wezens zijn maar dat ze menselijke wezens zijn. Aangezien ze mensen zijn is alles wat ze hebben net als mensen. Het zijn “’mensen die nakomen wat ze van de Heer meegedeeld krijgen”6/50).

(3)    Dus dat profeet net als alle andere mensen dezelfde menselijke eigenschappen bezit; eten, drinken, lopen, gewond kunnen raken, de toekomst niet kunnen voorspellen enz.
—–

Islamitische religie/geloofsovertuiging is de geloofsovertuiging wat Allah gezonden heeft. De eerste profeet was Adam.
Vele Profeten die Allah genoemd heeft in de Koran en de talloze die niet genoemd zijn waarvan we het aantal niet weten, hebben ze de eerste gevolgd ( Adam ) en uiteindelijk is de schakel van Profeten keten voltooid met Profeet Mohammed. Dus Profeet Mohammed is de laatste onder de profeten. Alle verkondigingen waren de religie Islam en het is een Tawhid (4) religie.
Het zijn allemaal de afgezanten van Allah. Deden wat werd opgedragen, het volk tot wie ze kwamen waren ze waarschuwers, goede nieuws  verspreiders en wekten ze afschrik.
Ze eisten gehoorzaamheid met betrekking tot wat ze ontvingen.
Omdat de profeten als eerste gehoorzaamheid vertoonden met wat ze ontvingen, is het heel natuurlijk om uit te nodigen tot gehoorzaamheid tot wie ze zelf hebben gehoorzaamd.

Vanaf de eerste profeten waren er altijd gelovigen met wat de profeten brachten en onder de mensen waren er, ook al waren het niet veel, ondanks dat die profeten voorbij zijn gegaan toch de basis en de licht van de profeten volgden en die naleefden,  maar het meeste  werd vooral nageleefd met verdraaiingen.
Terwijl de volkeren de juiste en goede wisten, hebben ze door nalatigheid en het niet nakomen, is het gepraktiseerd door weinig belangen te hechten aan goeden.

Vanuit dit perspectief gezien wisten de Kureys (gemeenschap waarin Mohammed opgegroeid en gekozen werd )  gemeenschap dat;” Allah bestond, ze wisten dat het helpen van armen en zwakken een goede handelingen waren, ze wisten dat het niet verbreken van de familie relatie een lovende handeling was.”
Ze wisten nog voordat de betreffende verzen tot Mohammed kwam, het uitvoeren van Hadj handelingen zoals het rondlopen om de Kaba, stand in Arafat, het lopen tussen Safa en Merva. Hetzelfde gold ook bij het offeren dat het afkomstig was van Abraham( vrzmh), dit wisten ze en voerden ze het ook uit. Ze wisten van het dagelijkse vijfmaal gebed, hoewel het weinig werd uitgevoerd. Want Salat( dagelijks vijfmaal gebed) was niet dat voor het eerst werd aangekondigd samen Mohammed aan de mensen.
Het geldt niet alleen voor Salat,maar ook voor vasten en andere gebeden ( alle handelingen met betrekking tot het dienaar zijn) vermeld Allah;”Net als voorheen verplicht was is het ook aan jullie verplicht.” ( is dus niet iets nieuws )

Mensen waren niet serieus om de goeden te beschermen zoals die tot hen kwam en naast dat ze sommige toevoegingen aan deden,  verminderden ze ook sommige ervan.
Als gevolg hiervan onderging de boodschappen( openbaringen) veranderingen wat Allah aan hun profeten openbaarde tot wie hij kwam, raakten ze ver van de basis.
Wanneer ver van de basis geraakt wordt,  dan raak je dichtbij de niet basis natuurlijk.
Hierdoor werden de neergedaalden ( openbaringen ) vermindert ( verwaarloost) en of verloren.

We weten allemaal, dat Allah absoluut geen geloofsovertuiging/ religie heeft gezonden die vandaag zichzelf als aanhangers van Mozes noemen ( joden). Mozes was ook een afgezant ( profeet ) van Allah en verkondigde de volk waaruit hij werd uitgekozen en vertelde de mensen de Islam en nodigde hij ze hiervoor uit.
Diegene die menen dat ze in hem geloven zien we van die tijd tot op heden wat ze ervan gemaakt hebben, maar de Koran wijst ook hierop en vermeld hoe ze de religie van Allah veranderd hebben.
We weten dat Allah hun niet geleerd heeft te zeggen dat Ezra de zoon is van Allah ( Uzeyr ibnuAllah). Ze hebben het zelf verzonnen door te zeggen dat Ezra (vrzmh) de zoon is van Allah. Precies zoals de Christenen het zeggen, alsof ze een wedloop doen, dat Jezus (vrzmh) de zoon van Allah is.
We weten dat Profeet Mohammed zijn nauwe vrienden ( soort apostelen) heeft verboden zijn uitspraken op papier te zetten, met als grondreden om te voorkomen en te behoeden dat zijn gemeenschap niet in dezelfde fout belanden wat de eerdere gemeenschappen  wel is overkomen.
Ondanks dit zijn we vandaag om dezelfde reden de getuigen van de meningsverschillen over de vastgelegde geschriften in de Islamitische gemeenschap ( het verbieden van het op papier vastleggen en daarom pas na 1 eeuw later de verzameling van de uitspraken of handelingen betreffende  de gesproken uitspraken wel of niet zijn van Mohammed ).
De meningsverschillen onder de diverse sektes (4) is niet de Koran maar de Hadish die het zwaarst weegt (informatie betreffende  de uitspraken en handelingen waarvan gezegd wordt dat het afkomstig zijn van de profeet).
Dus, de herhaaldelijke waarschuwingen van de profeet dat, datgene wat hij allemaal zei “niet geschreven” mocht worden en niemand die de oren ernaar open deden ( 1 eeuw later nadat hij vermeldde dat het niet geschreven mocht worden), heeft dit doen leiden, via mondeling, zonder de teksten te bekritiseren, maar wel de waarde gehecht te bekritiseren over wie de verteller was, met als gevolg dat de informaties samengesteld en verzameld waren, en met de beïnvloeding van de culturen buiten Koran, zijn er, in plaats van de  Islam zoals profeet het begreep en praktiseerde,  totaal een andere resultaten tevoorschijn gekomen.
Zoals vijfdagelijkse gebed ( salat), Hadj ( bedevaart), is samen met de oorspronkelijke, zowel dingen die gezegde zijn evenals de praktische kant behouden middels ‘ mutevatir’ hadish,(5) de vertellingen die parallel zijn met de Koran verzen, afgezonderd van deze, hebben de andere tegenstrijdige vertellingen de Islam een ander beeld ingestopt.
Natuurlijk, een profeet dat een religie uitlegt, is iemand die begrijpt, verteld en in praktijk brengt wat passend is voor dat religie. Het moet ook zo gebeuren zodat er geen ander alternatief ter sprake kan zijn. Aangezien hij een mens is, zal hij gebrekkigheden hebben, fouten begaan, en dit is ook gebeurd. En daarom dient de positie van deze mens dus profeet, anders te zijn dan de anderen dit in verband met zijn taak, zodanig dat de onvolledigheden worden hersteld en voltooid, hersteld van de fouten en de religie dat Allah naar zijn dienaren heeft gezonden, gezien de noodzakelijkheid volmaakt en voltooid  achtergelaten wordt. Deze noodzakelijkheid maakt de profeten anders dan de niet profeten als een reden.  En Allah corrigeert de fouten van zijn profeten.
Trouwens betreffende hun persoonlijkheid, bezitten ze de persoonlijke rijpheid dat ze het minst fouten begaan. Als toevoeging hieraan, houdt Allah hun in de gaten. Met andere woorden worden ze gecorrigeerd door Allah. Met als bedoeling dat ze de religie foutloos overdragen aan zijn dienaren.

“Gij wist niet wat het Boek noch wat het geloof was”( 42/52), is Hij diegene die zijn dienaar het Boek en het geloof heeft geleerd en naar de mensen als een profeet heeft gezonden. Hij was diegene wanneer zijn dienaar ( Mohammed) op zoek was naar een oprechte pad”( 93/7). Hij is het ( Islam en de eigenaar van Islam ) tot wie profeet zich heeft overgegeven. Zijn Boek is wat profeet zich aan heeft gebonden.
Zijn Boek is waar profeet word uitgenodigd om zich aan te houden… Als eerste heeft hij het Boek opgevolgd (wetten nageleeft) en heeft daarna de mensen uitgenodigd om het ook te volgen.
Het uitnodigen om te gehoorzamen tot zichzelf, heeft te maken dat hij zelf Allah gehoorzaamt en roept de mensen te gehoorzamen waar hij ook in gehoorzaamt.
Als toevoeging roept hij de mensen wat hij begrijpt en praktiseert vanuit dat Boek.
Het is niets natuurlijks dan dit.

—–
(4)    Sektes zoals; Siiten, Soennieten, Sia, Hanafieten ,Safieten, Ibadiyyieten en nog meer van zulke sektes.
(5)    Mutevatir ;  de handelingen en de uitspraken van bijv. van Mohammed dat via mondelinge traditie overgedragen zijn tot de volgende generatie zonder enige meningsverschillen.
—–

Profeet is, zoals Koran dat vermeld, de eerste dat Koran opvolgde. Is de eerste die zich onderworp aan Allah, was de eerste moslim. Dit betekent niet dat het betrekking heeft op de neergedaalde Koran en dat hij voorheen geen openbaringen kreeg en dat er niemand was die hem volgde. Koran vermeldt dit ook. Het betekent dat de openbaringen van de Koran tot Mohammed kwam en hij was de eerste die zich overgaf / onderworp tot wat hij ontving.
Allah probeert te laten zeggen tegen hem gericht de Kureys “dingen wat ik jullie vertel ben ik de eerste die zich heeft overgegeven.”

Allah is Barmhartig en Genadevol.